Ponad tydzień temu rozpoczęła się we Wrocławiu Olimpiada Teatralna. Część atrakcji już za nami, a kolejna porcja wrażeń nadchodzi. Poniżej prezentujemy subiektywną listę tego, co warto jeszcze w jej ramach zobaczyć.

Sam pomysł Olimpiady nie jest nowy. Jako instytucja została założona w 1993 roku w Delfach przez greckiego reżysera Theodorosa Terzopoulosa. Dodatkowo, co kilka lat, organizowana jest również impreza pod tą samą nazwą. Cel, który jej przyświeca to tworzenie pola do eksperymentu i dyskusji o kondycji współczesnej dramaturgii. Do tej pory odbyło się  już sześć edycji tego festiwalu. W ramach Europejskiej Stolicy Kultury Wrocław jest gospodarzem siódmej.

 

26, 27 października oraz 2, 3 listopada – Stara Piekarnia, „Armine, Sister” Teatr ZAR, reż. Jarosław Fret

Spektakl dedykowany historii, kulturze i Ludobójstwu Ormian. Twórcy próbują w nim odpowiedzieć na pytanie, czym jest historia i jaki stosunek ma do niej Europa. Ponadto zespół Teatru ZAR jest jedynym na świecie, który wykonuje swańskie/gruzińskie pieśni pogrzebowe i hymny sardyńskie.

http://www.theatreolympics2016.pl/kalendarium/armine-sister

 

7, 8 listopada – Teatr Polski Scena na Świebodzkim, „Disconnected” Farma v jeskyni, reż. Viliam Dočolomanský

„Hikikomori” – określenie to staje się coraz bardziej popularne, odnosi się do pewnego zbioru zachowań, głownie u młodych osób, które nie potrafiąc funkcjonować w społeczeństwie, izolują się w swoich pokojach na długi czas. Nowa jednostka chorobowa. Próbę diagnozy podejmie wielokrotnie nagradzany czeski reżyser Viliam Dočolomanský.

http://www.theatreolympics2016.pl/kalendarium/disconnected

 

9, 10 listopada – Dworzec Świebodzki, „Dead Line” Studium Teatralne, reż. Piotr Borowski

Spektakl luźno nawiązuje do „Możliwości Wyspy” Michela Houellebecqa. W lakonicznym opisie możemy przeczytać: Konsumpcja, walka płci, parcie na finansowy sukces, zawiedziona miłość, wewnętrzna pustka, okrutna starość i w końcu wizja życia wiecznego, gdzie w świecie wiecznie młodych ludzi przyszłości nie ma już miejsca na wzajemne relacje. Zanikła nie tylko miłość, ale i seks. Ich byt ma tylko jeden sens: swymi kolejnymi wcieleniami przygotowują nadejście tzw. Przyszłych. Czym jest zatem miłość? Czym jest szczęście? Jaka jest prawdziwa przyczyna cierpienia? Pytania ważne, bo w końcu to my dziś przygotowujemy nadejście Przyszłych Pokoleń, mniej lub bardziej świadomie korzystając z dziedzictwa, jakie zostawili nam poprzednicy. Na ile jesteśmy tego świadomi? Co chcielibyśmy po sobie pozostawić?. Spektakl o tyle ciekawy, że reżyseruje go wielokrotnie doceniany, wieloletni współpracownik Jerzego Grotowskiego.

http://www.theatreolympics2016.pl/kalendarium/dead-line

10, 11 listopada – CeTA, „Amor” Teatr Attis, reż. Theodoros Terzopoulos

Tym razem mamy okazję obejrzeć spektakl twórcy całego tego zamieszania – założyciela Olimpiady Teatralnej. Z opisu dowiadujemy się: Scena przypomina dom aukcyjny, gdzie wszystko – role, rekwizyty teatralne, emocje, wspomnienia, części ludzkiego ciała – jest oglądane, wyceniane i nabywane. Ceny zależą od wahań kursów na rynku papierów wartościowych. Aktorzy z humorem przyglądają się współczesnym sytuacjom, interpretują skrajne zachowania manipulatorów i osób zmanipulowanych przez władzę w epoce kryzysu. Wszystko jednak podważa Amor i jego obietnica, zdolna obudzić w ludziach ich człowieczeństwo.

http://www.theatreolympics2016.pl/kalendarium/amor

 

12, 13 listopada – Wrocławski Teatr Współczesny, „Pole bitwy” Teatr Bouffes Du Nord, reż. Peter Brook/ Marie-Hélène Estienne

On – legenda zarówno teatru, opery, jak i dydaktyki teatralnej. Ona – jego wieloletnia współpracownica, twórczyni adaptacji „Wielkiego Inkwizytora” na podstawie Dostojewskiego. Tym razem łączą siły przy pracy nad spektaklem, który jest próbą transkrypcji Mahabharaty na język teatru.

http://www.theatreolympics2016.pl/kalendarium/pole-bitwy

 

12 listopada – DCF, „The tightrope” reż. Peter Brook

Tym razem zostajemy zaproszeni za kulisy pracy Brooka z aktorami. Mamy okazję zaobserwować cały system prowadzenia warsztatów przez lata wypracowany przez reżysera.

http://www.theatreolympics2016.pl/kalendarium/peter-brook-tightrope

 

12, 13 listopada – Instytut Grotowskiego, „Marzenie – historia z Terezina” PLAVO pozorište, reż. Nenad Čolić

Jest to trzecia część trylogii o Holokauście, jaką stworzył ten reżyser. Spektakl nawiązuje do bogatej kultury żydowskiej. Jako wydarzenie muzyczno-teatralne obfituje w żydowskie pieśni (zarówno religijne, jak i świeckie).

http://www.theatreolympics2016.pl/kalendarium/marzenie-historia-z-terezina

 

*zdjęcie główne: Olimpia Orłowa, scena ze spektaklu „Max Black, czyli 62 sposoby wsparcia głowy łokciem i ręką”, reż. Heiner Goebbels

 

Dodaj komentarz

Bądź pierwszy!

Powiadom o

wpDiscuz